Wiersze Matyldy Elson

wpis w: Strefa Ucznia | 0

ATLAS MARZEŃ

Marzenia są jak chmury,
zmieniają swoje kształty,
lecz nieustannie
płyną po niebie
nie zatrzymując się
ani na chwilę.

Nie można ich dotknąć, usłyszeć,
kupić
ani sprzedać.
Czasem są białe,
a czasem
nabierają barw.

Zawsze są jednak
na niebie,
bo czym byłoby niebo
bez chmur?


Pamięta domek mały
i rzeczkę nad którą grała.
U śmiech j ej twarz opromienia,
bo ma już nowe marzenia.


SKRZYPCOWE MARZENIA

W małym miasteczku, daleko,
gdzie stoi domek nad rzeką,
mieszkała dziewczynka mała,
która na skrzypcach grać chciała.

Nocą patrzyła w niebo

i bardzo pragnęła tego,
żeby móc zagrać melodię
płynącą z serca pogodnie.

Tych skrzypiec łagodne dźwięki
płynęły w uszach dziewczynki,

a serce rnocno marzyło,
o nutkach, które wyśniło.

I wszystkie dziecięce lęki,
znikały z główki maleńkiej,
gdy tylko pomyślała,

że kiedyś będzie grała.

Śniła o tym dzień w dzień,
aż kiedyś piękny sen,
przypłynął hen z daleka,
jak słodki zapach mleka.

Wzięła skrzypce do ręki
i popłynęły dźwięki

tak bardzo upragnione,
na pola, na lasy zielone.

Niosła się jej muzyka
po łąkach i strumykach.
Zabrał ją wiatr wysoko
do nieba, ku obłokom.

A cały świat w zadumie
słuchał co ona umie

i poddał się rytmowi
symfonii skrzypiec nowych.

W wielkim mieście daleko,
jest piękny teatr nad rzeką.
W teatrze tym na scenie

grane jest przedstawienie.

W orkiestrze zaraz z przodu,
siedzi skrzypaczka młoda

a czyste, śpiewne dźwięki
płyną wprost spod jej ręki.